Dyrektywa ue 89 686 eec

Dyrektywa ATEX w polskim porządku prawnym została wprowadzona 28 lipca 2003 roku. Wznosi się do wyrobów danych do robocie w okolicach, które zagrożone są wybuchem. Przedmiotowe wyroby muszą spełniać ostre wymagania odnoszące się nie jedynie do bezpieczeństwa a także do ochrony zdrowia. Dyrektywa ATEX zawiera procedury oceny zgodności.

W myśl przepisów omawianego aktu normatywnego poziom bezpieczeństw, a jeszcze związane z tym wszystkie procedury oceny w pierwszej mierze związane są od poziomu zagrożenia środowiska, w jakim dane narzędzie będzie działało. Dyrektywa ATEX określa rygorystyczne wymagania które musi spełniać określony produkt, żeby mógł być użytkowany w przestrzeniach zagrożonych wybuchem. A o które strefy chodzi? Przede każdym mowa tu o kopalniach węgla kamiennego, gdzie jest niezmiernie duże ryzyko wybuchem metanu czy pyłu węglowego.

Dyrektywa ATEX posiada szczegółowy podział urządzeń na siły. Jest ich dwie. W początkowej klasie znajdują się urządzenia, które zaczyna się w podziemiach kopalni i na przestrzeniach, które potrafią być zagrożone wybuchem metanu. Druga część zwraca się do urządzeń, które wprowadza się w nieznanych miejscach, a jakie mogą stanowić zagrożone atmosferą wybuchową.

Niniejsza dyrektywa wyznacza zasadnicze wymagania ogólne dla ludzi urządzeń tworzących w powierzchniach zagrożonych wybuchem metanu/pyłu węglowego. Jednak bardziej konkretne wymagania ważna z łatwością odnaleźć w umowach zharmonizowanych.

Należy pamiętać, że dania dopuszczone do pozycji w przestrzeniach zagrożonych wybuchem powinny być oznaczone znakiem CE. Za znakiem należy zwrócić numer identyfikacyjny jednostki notyfikowanej, który powinien być łatwy, widoczny, stały i prosty.

Jednostka notyfikująca bada cały organizm ochrony lub jedne dania w punkcie zapewnienia współprace z prawymi przepisami i wymaganiami dyrektywy. Należy również pamiętać, że z dnia 20 kwietnia 2016 r. obecną dyrektywę zastąpi nowa informacja ATEX 2014/34/UE.